عبد الكريم بى آزار شيرازى

372

باستانشناسى و جغرافياى تاريخى قصص قرآن (فارسى)

گفت : اما كسى كه ظلم كند فورا عذابش مىكنم تا بميرد و پيش پروردگارش رود و خداوند او را سخت كيفر دهد . اما كسى كه ايمان آورد و كردار نيكو داشته باشد ، پاداش نيكو خواهد يافت و براى او كار آسانى مقرر خواهيم داشت . ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً ، حَتَّى إِذا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ ، وَجَدَها تَطْلُعُ عَلى قَوْمٍ لَمْ نَجْعَلْ لَهُمْ مِنْ دُونِها سِتْراً كَذلِكَ وَ قَدْ أَحَطْنا بِما لَدَيْهِ خُبْراً . سپس به راه افتاد تا رسيد به محل طلوع خورشيد ، آفتاب را چنان يافت كه طلوع مىكند بر قومى كه بر ايشان پوششى قرار نداده بوديم ، اين چنين او را به وضعى كه در پيش داشت آگاه ساختيم . ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَباً حَتَّى إِذا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُونِهِما قَوْماً لا يَكادُونَ يَفْقَهُونَ قَوْلًا ، قالُوا يا ذَا الْقَرْنَيْنِ : إِنَّ يَأْجُوجَ وَ مَأْجُوجَ مُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا ؟ سپس به راه افتاد تا اينكه به منطقه‌اى ميان دو سد رسيد و پايين آن دو مردمى را يافت كه هيچ سخنى را نمىفهميدند . گفتند : اى ذو القرنين ، يأجوج و مأجوج فسادگران اين سرزمينند . آيا مخارجى براى تو قرار دهيم كه ميان ما و آنان سدى قرار دهى ؟ قالَ ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ ، فَأَعِينُونِي بِقُوَّةٍ أَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ رَدْماً . آتُونِي زُبَرَ الْحَدِيدِ ، حَتَّى إِذا ساوى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ . قالَ انْفُخُوا حَتَّى إِذا جَعَلَهُ ناراً ، قالَ : آتُونِي أُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْراً . گفت : آن مكنتى كه پروردگارم به من داده خير ( مال فراوانى ) است ، [ فقط ] شما به من كمك كنيد تا ميان شما و آنان سد محكمى بسازم . آن‌قدر قطعات آهن بياوريد تا فاصلهء ميان دو كوه پر شود . و آن‌قدر [ در كوه ] بدميد كه آهن چون آتش شود . و براى من مس بياوريد تا به روى آهن گداخته بريزم . فَمَا اسْطاعُوا أَنْ يَظْهَرُوهُ وَ مَا اسْتَطاعُوا لَهُ نَقْباً قالَ هذا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّي فَإِذا جاءَ وَعْدُ رَبِّي